Technologia wytwarzania nawozów zawiesinowych
Technologia wytwarzania nawozu zawiesinowego oparta jest na roztworach saletrzano‑mocznikowych (RSM) z dodatkiem surowców fosforowych i potasowych. Uzyskiwany nawóz występuje w postaci zawiesinowej, w której faza stała ma rozmiar poniżej 2 mm.
Technologia wytwarzania nawozów zmikronizowanych
Technologia wytwarzania płynnych dolistnych nawozów zawiesinowych wapniowych oraz mikroelementowych (Cu, Zn, Mn). Uzyskiwany jest nawóz w postaci wysoko skoncentrowanej zawiesiny do przygotowania cieczy użytkowej. Faza stała nawozu składa się z frakcji o wysokim stopniu rozdrobnienia (poniżej 10 mikrometrów), co umożliwia wchłanianie dolistne składników odżywczych poprzez aparaty szparkowe roślin.
Technologia wytwarzania nawozów do fertygacji sadów i jagodników
Technologia wytwarzania nawozu płynnego oparta jest na bazie kwasu azotowego (HNO3), kwasu fosforowego (H3PO4), węglanu potasu (K2CO3), azotanu amonu (NH4NO3) i siarczanu amonu ((NH4)2SO4), z dodatkiem komponentów mikroelementowych. Alternatywnie stosowany jest nawóz stały na bazie azotanu amonu (NH4NO3), siarczanu amonu ((NH4)2SO4), fosforanu mocznika (CO(NH2)2·H3PO4), siarczanu potasu (K2SO4) oraz odwodnionego siarczanu magnezu (MgSO4), z dodatkiem surowców mikroelementowych. Nawozy stałe są całkowicie rozpuszczalne w wodzie i charakteryzują się niską skłonnością do zbrylania. Nawozy wytwarzane według tej technologii posiadają właściwości zakwaszające, co przeciwdziała osadzaniu się osadu w instalacji nawodnieniowej oraz ogranicza niekorzystne zjawisko wzrostu pH gleby.
Technologie wytwarzania nawozów do upraw leśnych, zwłaszcza młodników
Nawozy BOROVIT (NPKMg 6‑6‑15‑9) oraz LASOVIT (NPKMg 2‑4‑20‑16) odznaczają się podwyższoną zawartością potasu (K) i magnezu (Mg) oraz obniżoną w stosunku do klasycznych nawozów zawartością azotu (N) i fosforu (P).